Er zijn van die uitspraken die binnen de vliegerclub een geheel eigen betekenis krijgen. Zo wordt de kreet “rennen, Otto, rennen” (zie Vliegerfreund Jaargang 1, Nummer 1) nog regelmatig aangehaald. Maar er zijn meer uitspraken die een eigen dimensie binnen de vliegerclub krijgen.

De uitspraak “what goes up, must come down” lijkt van toepassing te zijn op alle vliegers, vooral die vliegers met voldoende trekkracht om de lijn te laten breken. Maar er zijn over competente vliegers die het verrekken om tijdens een vliegerfeest naar beneden te komen. Een dergelijk fenomeen was op Koninginnedag in Diepenheim te bewonderen. Na het losbreken van de vlieger is deze tot ruim boven de hoogtelimiet gestegen en heeft enige paniek veroorzaakt hebben bij radarposten van Nederland, Duitsland, Polen en de voormalige USSR. Kortom, deze bouwer laat ze niet vliegen, maar ziet ze vliegen.

Van een heel ander kaliber zijn de vliegers die tijdens de daad niet omhoog willen, de incompetente vliegers. En hoewel een dergelijke incompetentie vaak van tijdelijke aard blijkt, reageren sommige mensen met recordpogingen “inpakken en wegwezen”. Dit record is het afgelopen International Kite Flying Fest in Bad Kreuznach (20 en 21 april) door een clublid van Flying Circus verbroken met ruim twee seconden, en staat nu op zo’n 12 seconden. Iemand beschreef de poging kort en krachtig als “if you can’t make’em, break’em”, een mooi onderschrift voor een Brokkenpiloot-Bokaal.

Afgezien van “opnaaiers te koop”, een vrij botte manier om de stoffen Flying Circus logo’s te verkopen, weet ik zo snel geen andere uitspraken. Toch lijkt het me leuk om een uitgebreider artikel in Vliegerfreund te schrijven met meer van deze vondsten. Bericht de redactie daarom dergelijke opvallende uitspraken, en de omstandigheid waarin ze gevallen zijn, zodat we een keer een smeuïg roddelartikel kunnen plaatsen.

11/05/1996

Advertenties