Indonesië, land van extremen. Land waar rijk en arm min of meer tevreden naast elkaar wonen, en waar de mensen sneller tevreden zijn dan in het westen. Land waar de auto’s waanzinnig duur zijn (zo’n twee keer de prijs als in Nederland), en waar de benzine slechts zo’n twee kwartjes de liter kost. Maar ook het land waar je voor nog geen dubbeltje een vlieger koopt.

Met trots toont een vliegeraar uit Lombok, Indonesië, zijn vlieger gemaakt van banaan en bamboe tijdens het Jakarta International Kite Festival 1996.

Het is dan wel een vliegertje van goedkope materialen. Een stukje rijstpapier, wat bamboe en garen is voldoende voor de jeugd om zich uren te verpozen met zelfgemaakte vliegers. Maar ook de meer “professionele” vliegerfanaten, voor zover je daarvan kan spreken, maken nog gebruik van goedkope natuurlijke materialen. En met trots tonen zij hun creaties tijdens het Jakarta International Kite Festival 1996, zoals de vlieger gemaakt van banaan en bamboe afkomstig van Lombok.

En die trots lijkt meer gepast dan de trots van de westerse vliegeraars. Want hoewel de laatste groep met de groteske reuzengekko en supersnelle hightech vliegers het publiek verbijsteren, stelen de oosterse bouwers met hun geraffineerde vliegertjes de show. Vlakverdeling en samenspel van kleuren van oosterse vliegers zijn veel verfijnder. De Maleisische Wau Bulan, bijvoorbeeld, is zo subtiel ontworpen dat het een feest op zich is om naar te kijken, laat staan om er een op te laten.

In een dergelijk gezelschap vraag ik me toch af waarom wij westerlingen bijna geen vliegers van goedkopere materialen maken, of ons meer richten op kleur- en vlakverdeling. Zitten we zo vastgeroest aan het gebruik van koolstof en standaard kleuren vliegerdoek dat we bedrijfsblind zijn geworden voor het gebruik van alternatieven? Of hebben we gedurende de vliegerwedloop simpelweg de interesse voor dergelijke alternatieven verloren. Op weinig vliegerfeesten in Europa heb ik vliegeraars gezien die kunstzinnig ontworpen vliegers toonden. Zijn wij Westerlingen soms te verwend om nog te genieten van dergelijke vliegers?

Gepubliceerd in VLIEGER 98/4

Advertenties