Geschiedenis word slechts voor een klein deel gemaakt door de groten der aarde, en voor een groot deel door de nietige geschiedschrijvers van de groten der aarde. Daarom schrijven de diverse naties hun nationale geschiedenis in leerboeken waarin voor het gemak minder glorieuze zaken worden vergeten. Het verschil in Indonesische en Nederlandse geschiedschrijving van de koloniale tijd maakt duidelijk dat de pen sterker is dan het zwaard. Maar in de huidige tijd van onbeperkte informatievoorziening zul je bij het “maken” van geschiedenis je toch min of meer aan de daadwerkelijke gebeurtenissen moeten houden.

Met dat laatste schijnen de Amerikanen nogal moeite te hebben, zo ondervond ik toen ik een tijd geleden over internet zwierf. Zo kwam ik een artikeltje tegen over de geschiedenis van de vlieger. De eerste alinea beweert dat de geschiedenis laat zien dat de vlieger meer is dan een speeltje. Deze stelling word vervolgen onderbouwd met het noemen van enige Amerikaanse beroemdheden (Ben Franklin, Homan Walsh, de gebroeders Wright, Alexander Graham Bell en Paul Garber) die in de meeste gevallen slechts gebruik hebben gemaakt van andermans ideeën. In het hele verhaal staat slechts één vermelding naar een veel oudere vliegerpionier, Leonardo da Vinci, en word de rol van de Aziatische landen genegeerd.

Dat het bovenstaande verhaal niet eens zo extreem is blijkt wel uit een ander artikeltje dat ik tegenkwam. Zo’n jaar geleden struikelde ik over een internet-site over vissen, waar ook een vaag artikeltje stond met de titel ‘Kite Fishing Is Nothing New‘. In dit artikeltje stelt Herb Allen dat vliegervissen is ingevoerd in 1911 door een Californiaan, en hij vermeldt een vrij grove techniek waarbij de vislijn met behulp van wasknijpers aan de vliegerlijn wordt bevestigd. Van de meer subtiele technieken die de lokale vissers in de Aziatische en Pasifische regio’s gebruiken heeft Allen blijkbaar nog nooit gehoord.

Natuurlijk is er veel afval te vinden op internet, en horen bovengenoemde pagina’s zeker tot deze categorie, maar je kunt je natuurlijk af vragen wat te doen met dergelijke pagina’s. Er zijn voldoende mensen die dergelijke pagina’s voor waarheid aannemen. De enige oplossing lijkt me dergelijke praktijken openlijk aan de kaak te stellen. Wellicht is het zelfs tijd om zelf maar eens wat echte geschiedenis te gaan schrijven.

08/02/1998 (Verschenen in Vlieger 01/4)

Advertenties