Caption

Het zou me veel waard zijn om de gezichten van een heleboel vliegeraars te zien bij het lezen van het kopje bij deze column. Ongetwijfeld levert het printen van het gedoodverfde g-woord hier en daar rode vlekken en hartklachten op. Iedereen kent wel iemand die een goede vlieger is verloren aan onbezonnen gebruik van glaslijn. De vraag is alleen of glaslijn de slechte naam verdient die het in het westen heeft.

De bakermat van de glaslijn licht in Azië (Afghanistan, Hongkong, India, Indonesië, Japan, Korea, Nepal, Pakistan), waar het gebruikt wordt om de vliegerlijn van de tegenstanders door te snijden. Afhankelijk van de vaardigheid van de beoefenaars kan een vliegergevecht zich honderden meters boven de grond afspelen. En ondanks – soms dodelijke – ongelukken (zie artikel ‘Kite-fliers warned of pitfalls‘) heeft glaslijn gekte permanent toegeslagen bij de vliegeraars van deze landen.

Maar langzaam en zeker breid glaslijn zich uit over de rest van de wereld, en worden onervaren culturen eraan blootgesteld. Vaak gebeurt dit door vliegeraars uit de bakermat van de glaslijn, die denken dat ze hun glaslijn gekte onbezonnen kunnen uitoefenen. Begrijpelijkerwijs levert dat regelmatig boze, soms zelfs agressieve, reacties op van lokale vliegeraars; geen enkele vliegeraar zit te wachten op ongewenste intimiteiten van een glaslijn. In Amerika heeft een AKA Regional Director zelfs een ban op de glaslijn voorgesteld en staat de leidende vechtvlieger associatie (NFKA) geen glaslijn toe. Maar een dergelijke overdreven antipathie voor glaslijn is net zo goed een vorm van glaslijn gekte!

Met in het achterhoofd dat de negatieve uitstraling van – of zelfs een verbod op – een tak van vliegersport nadelig voor vliegeren is, lijkt het me zinvol dat organisaties zich bezinnen op hun glaslijn gekte! Geen van de hierboven beschreven vormen van glaslijn gekte zou onderschreven mogen worden door vliegerverenigingen. Want met een beetje beleid, is het goed mogelijk om op een veilige manier van glaslijn gebruik te maken, de Manjha Club International bewijst dit regelmatig. Het betekent ook dat individuele vliegeraars zich moeten bezinnen op hun glaslijn gekte, en zich zullen moeten aanpassen aan de lokale regelgeving. En helaas kan dat gezegd worden van de amateurs in meer takken van de vliegerkunst!

23/03/2000 (Verschenen in Vlieger 00/5)

Advertenties