Met verbazing las ik een opmerking van Wim Tighelaar in VLIEGER 99/2. Hierin beschreef hij dat hij een alternatief ontwerp voor de Sanjo Rokkaku, en noemde dit de vechtvliegervariant. Even vroeg ik me af of Wim niet wist dat de Sanjo Rokkaku van oorsprong is ontworpen voor het jaarlijkse vechtvliegertoernooi. Ik mag toch aannemen dat iedere vliegerbouwer het vlieggedrag van deze vlieger kent?

Caption

Maar nu ik enkele Sanjo Rokkaku gevechten heb gezien in Duitsland, is me duidelijk geworden dit niet helemaal waar is. Daar waren vliegeraars op de grond – niet in de lucht – in een gevecht op leven en dood gewikkeld. Een aantal gehandicapte Rokkaku’s schommelden als logge gevaartes boven dolle olifanten die over het veld denderden. Ik zou me buikpijn hebben gelachen als de dwaze vertoning niet zo diep triest was geweest.

Om zelf ervaring op te doen met het vlieggedrag van een “gezonde” Sanjo Rokkaku, heb ik geëxperimenteerd met een eigen bouwsel. Bij de bouw is rekening gehouden met twee doelstellingen: de vlieger moet (i) alleen te besturen zijn en (ii) voldoende robuust zijn om intieme relaties met andere Rokkaku’s en de grond te overleven. Daarom heb ik van allerlei restafval een stevige, één meter twintig hoge Rokkaku in elkaar geflanst.

Vol goede moed ben ik richting vliegerwei vertrokken om de eerste testvluchten uit te voeren. Zonder enige moeite steeg mijn “gezonde” Rokkaku ten hemel, om daar als tegen een blauw plafond genageld te zijn. En ondanks flink zwoegen aan de vliegerlijn was er geen beweging te krijgen in mijn creatie. Vol afgrijzen drong de waarheid uiteindelijk tot me door: ik had een gedrocht gecreëerd, een zwaar gehandicapte Sanjo Rokkaku, een Frankenstein onder de vechtvliegers.

Gelukkig bood internet uitkomst, en werd al gauw duidelijk dat mijn zespunts toom veel te lang was en de oorzaak was van “mijn” handicap. Een kleine operatie onder lokale verdoving bood uitkomst, en de volgende dag stond ik met hernieuwde moed op de vliegerwei. En na een paar uur spelen met toom en kromming van de spreiders, is mijn Rokkaku kerngezond. Ze draait als een ballerina op spietsen, of spoort als een trein. Dus binnenkort ben ik de schrik van iedere gehandicapte Rokkaku!

08/05/2001 (Verschenen in Vlieger 01/6)

Rokkaku Etiquette

(Naar Rick Kinnard in ‘The Complete Rokkaku Kite Chronicles and Training Manual’, Aeolus Press 1991)

  • Laat de vliegers vechten, niet de vliegeraars.
  • Beleg een bijeenkomst en/of vaardig een reglement uit vóór het gevecht. Benadruk veiligheid.
  • Ban al lichamelijk contact, afgezien van incidentele uitzonderingen.
  • Verbiedt pootje lichten, duwen, vechten, worstelen, het strikken van tegenstanders in vliegerlijn en andere “gemene truckjes”. Zorg voor een ordehandhaver tijdens het gevecht.
  • Ban alle werktuigen om lijnen door te snijden, anders dan de vliegerlijn zelf.
  • Verbiedt Kevlar, kabel of glaslijn.
  • Draag handschoenen.
  • Wees het goede voorbeeld.
  • Maak altijd aanspraak op de overwinning.
  • Heb plezier!
Advertenties